I nadszedł ten dzień, gdy przychodzi przyznać mi: zakochałem się... Dla wielu z Was będzie to olbrzymim zaskoczenie, dla innych prawdopodobnie życiową tragedią – ale musiałem to w końcu wyrzucić z siebie. Ma na imię IVONA. Ze względu na swoje niewiarygodne wręcz zdolności nazywana jest też czasem EXPRESSIVO. Więcej możecie się dowiedzieć o niej na jej własnej stronie internetowej.
m.
PS: dla osób, które nie załapały... IVONA jest syntezatorem mowy.
poniedziałek, stycznia 21, 2008
niedziela, stycznia 13, 2008
Pierwsze odwiedziny 2008 :)
Pierwsze dni 2008 roku w Paryżu, to i pierwsze odwiedziny :) standardowo – pełna konspiracja, czyli jeden wielki podziw :) tym razem ludzie Adama – Mikołaj i Cristina
Żeby nie było – kilka fotek udało się trzasnąć. Głównie im – ale na jednej także i ja się znalazłem (o dziwo – na swoim własnym łóżku – oczywiście niepościelonym :)).
No – to zapraszam na Paris A.D. 2008 oczyma turystów :)
M.
Żeby nie było – kilka fotek udało się trzasnąć. Głównie im – ale na jednej także i ja się znalazłem (o dziwo – na swoim własnym łóżku – oczywiście niepościelonym :)).
No – to zapraszam na Paris A.D. 2008 oczyma turystów :)
M.
poniedziałek, stycznia 07, 2008
Sylwester 2007
I 2007 skończony. W mojej opinii rok naprawdę udany – więc nie będę czynił tutaj jakichś strasznych podsumowań. Kto wie – ten wie. Na każdym polu rozwinął się w kierunku, w którym chciałem. Co prawda zawsze mogłoby być lepiej – ale z drugiej strony – wiem również, że mogłoby być gorzej. Jedno wiem – że ludzie, których spotykam, są w zdecydowanej większości przypadków naprawdę wspaniali – i też właśnie z tego względu jestem aż tak zadowolony z siebie i z życia.
Standardowe życzenia na 2008 r. – czyli oby był jeszcze lepszy, niż ten poprzedni. Na pewno pierwsze życzenia zostały złożone mi we wspaniałej scenerii. Co prawda już dawno nie spędzałem sylwestra w KK – ale czemu nie? Naprawdę było miło.
Pub Studnia z bardzo wyrozumiałymi Ewą i Dylanem...
... w bardzo przyjemnym towarzystwie – częściowo już mi znanym, częściowo nowo poznanym.
Czasem wyglądaliśmy nawet jak „smutni panowie”, których to nikt nie chce spotkać w ciemnym zaułku – ale w rzeczywistości fajne z nas chłopaki :)
Były tańce (oj, były, były - dokumentacja zdjęciowa do nadrobienia :)), hulanki, swawole. Czasem były rozmowy...
... czasem zdjęcia pozowane...
... a czasem wyłącznie demonstracja pawiego ogona (ignorantów odsyłam do Testosteronu; btw - zwróćcie uwagę na moje pięć bród:P).
Co ważne – zazem z „wielce szanownym kolegą Erha” jesteśmy trendsetterami – co widać u naszych naśladowców...
Na sam koniec niektórzy protestowali przed nadmiarem tańców...
.... a ja to nawet troszkę bardziej ostentacyjnie..
[ocenzurowano]
Paru osób brakował - ale takie życie - nie można mieć wszystkiego...
Parę dni później, przy ostatnim pożegnaniu erhaixa i urodzinach efteixa – była okazja do paru wspomnień i refleksji – i na tym mój pobyt w Polsce się zakończył.
A dziś – po raz kolejny – Paris...
M.
Standardowe życzenia na 2008 r. – czyli oby był jeszcze lepszy, niż ten poprzedni. Na pewno pierwsze życzenia zostały złożone mi we wspaniałej scenerii. Co prawda już dawno nie spędzałem sylwestra w KK – ale czemu nie? Naprawdę było miło.
Pub Studnia z bardzo wyrozumiałymi Ewą i Dylanem...
... w bardzo przyjemnym towarzystwie – częściowo już mi znanym, częściowo nowo poznanym.
Czasem wyglądaliśmy nawet jak „smutni panowie”, których to nikt nie chce spotkać w ciemnym zaułku – ale w rzeczywistości fajne z nas chłopaki :)
Były tańce (oj, były, były - dokumentacja zdjęciowa do nadrobienia :)), hulanki, swawole. Czasem były rozmowy...
... czasem zdjęcia pozowane...
... a czasem wyłącznie demonstracja pawiego ogona (ignorantów odsyłam do Testosteronu; btw - zwróćcie uwagę na moje pięć bród:P).
Co ważne – zazem z „wielce szanownym kolegą Erha” jesteśmy trendsetterami – co widać u naszych naśladowców...
Na sam koniec niektórzy protestowali przed nadmiarem tańców...
.... a ja to nawet troszkę bardziej ostentacyjnie..
[ocenzurowano]
Paru osób brakował - ale takie życie - nie można mieć wszystkiego...
Parę dni później, przy ostatnim pożegnaniu erhaixa i urodzinach efteixa – była okazja do paru wspomnień i refleksji – i na tym mój pobyt w Polsce się zakończył.
A dziś – po raz kolejny – Paris...
M.
piątek, grudnia 14, 2007
Znowu troszkę nieskromnie o własnej osobie :)
Tym razem trochę o mnie, ale z perspektywy zawodowej. Polecam lekturę wyroku ostatniej sprawy Google Inc. we Francji. Otóż, nasz szanowny Google przegrał. I to sromotnie. Więcej szczegółów w notce nad treścią wyroku. Refleksja w sprawie pozostaje smutna – czasy, kiedy na Kazaa można było ściągać absolutnie wszystko i bez konsekwencji odeszły bezpowrotnie... :-(
A czemu nieskromnie?? Bo tłumaczenie mojego autorstwa. Nie jest wybitne, ale pierwszy raz tłumaczyłem coś tak długiego i w takim (!!!) języku. Bo we francuskim nie ma „on line” – jest „en ligne”. Nie ma service provider, jest „prestateur d’hebeurgement”. To masakra jest jakaś... :)
M.
A czemu nieskromnie?? Bo tłumaczenie mojego autorstwa. Nie jest wybitne, ale pierwszy raz tłumaczyłem coś tak długiego i w takim (!!!) języku. Bo we francuskim nie ma „on line” – jest „en ligne”. Nie ma service provider, jest „prestateur d’hebeurgement”. To masakra jest jakaś... :)
M.
środa, grudnia 12, 2007
niedziela, grudnia 09, 2007
Niedziela - krótka, a jednocześnie długa...
W niedziele dzień był dość krótki... Zanim udało się zwlec z łóżka, zanim śniadanie, zanim to, zanim tamto, to tak zeszło. Potem wyprawa na Pere Lachaise, czyli najsłynniejszy paryski cmentarz. Foty – jak każdy widzi...
... niewiele, bo dwóch osłów, mając 8 (słownie: osiem) baterii do dyspozycji, nie naładowało żadnej. Ale nic to.
Potem sushi.
Chyba powinienem w naszej Wasabi dostać jakąś zniżkę z uwagi na ilość przyprowadzanych tam ludzi.
Dzień skończył się dość wcześnie – a cezurą będzie tutaj chyba kolacja. Potem kolejna wyprawa na Parna... przepraszam, Montmartre :P
Droga była długa, ale za to ciekawa. Po drodze czekało nas parę dziwnych sytuacji, jak np. zatarasowanie naszego zaułku.
Po dojściu na wzgórze...
...parę razy cyknęliśmy...
... po czym w trakcie powrotu nawet aparat stwierdził, że byliśmy już bardzo niewyraźni i rozmazani.
M.
... niewiele, bo dwóch osłów, mając 8 (słownie: osiem) baterii do dyspozycji, nie naładowało żadnej. Ale nic to.
Potem sushi.
Chyba powinienem w naszej Wasabi dostać jakąś zniżkę z uwagi na ilość przyprowadzanych tam ludzi.
Dzień skończył się dość wcześnie – a cezurą będzie tutaj chyba kolacja. Potem kolejna wyprawa na Parna... przepraszam, Montmartre :P
Droga była długa, ale za to ciekawa. Po drodze czekało nas parę dziwnych sytuacji, jak np. zatarasowanie naszego zaułku.
Po dojściu na wzgórze...
...parę razy cyknęliśmy...
... po czym w trakcie powrotu nawet aparat stwierdził, że byliśmy już bardzo niewyraźni i rozmazani.
M.
sobota, grudnia 08, 2007
Wigilia w PANie
W sobote rano, w jednym z pokoi, w trakcie cosobotniej inspekcji, udało nam się sfotografować taki oto arsenał...
W zasadzie cały dzień minął na przygotowaniach do Wigilii w PANie. Pracowali wszyscy – no, powiedzmy, prawie wszyscy. Niektórzy gotowali...
... inni służyli jako służby outsourcingowe wykonując czarną robotę...
... a inni jeszcze w ogóle nic nie robili – udając że przygotowują... :P
W ogóle, niektóre stroje wprawiały wszystkich w bardzo świąteczną atmosferą (see da teeshirt!!!)...
W ogóle, w ciągu ostatniej godziny robota naprawdę zaczęła palić się w rękach...
... a niektórym sprawiała też niekłamaną przyjemność.
Zresztą – rezultaty też przeszły najśmielsze oczekiwania największych optymistów :)
W ogóle, cały event był niezły – i nawet kolędy leciały. Co prawda, albo takie z wrzuty.pl (profanacja do potęgi entej), albo takie śpiewane przez BSB (dla niewiedzących – tak tak – BackStreet Boys – tutaj no comment) – ale były.
A na sam koniec ujawniła się piękna cecha charakteru naszych PANowskich kobiet (ponoć w genach to mają...), co wywołało normalne zachowanie mężczyzn. Osohozi?? Panie w tle, Panowie na pierwszym planie...
A na sam koniec niektórym to w ogóle zebrało się na jakieś strasznie poważne rozmowy...
m.
W zasadzie cały dzień minął na przygotowaniach do Wigilii w PANie. Pracowali wszyscy – no, powiedzmy, prawie wszyscy. Niektórzy gotowali...
... inni służyli jako służby outsourcingowe wykonując czarną robotę...
... a inni jeszcze w ogóle nic nie robili – udając że przygotowują... :P
W ogóle, niektóre stroje wprawiały wszystkich w bardzo świąteczną atmosferą (see da teeshirt!!!)...
W ogóle, w ciągu ostatniej godziny robota naprawdę zaczęła palić się w rękach...
... a niektórym sprawiała też niekłamaną przyjemność.
Zresztą – rezultaty też przeszły najśmielsze oczekiwania największych optymistów :)
W ogóle, cały event był niezły – i nawet kolędy leciały. Co prawda, albo takie z wrzuty.pl (profanacja do potęgi entej), albo takie śpiewane przez BSB (dla niewiedzących – tak tak – BackStreet Boys – tutaj no comment) – ale były.
A na sam koniec ujawniła się piękna cecha charakteru naszych PANowskich kobiet (ponoć w genach to mają...), co wywołało normalne zachowanie mężczyzn. Osohozi?? Panie w tle, Panowie na pierwszym planie...
A na sam koniec niektórym to w ogóle zebrało się na jakieś strasznie poważne rozmowy...
m.
Subskrybuj:
Komentarze (Atom)
